Terapia SI i diagnoza

Niepokojące objawy

Już na początku powiedzmy sobie bardzo ważną rzecz – jeśli jest cokolwiek co niepokoi rodzica to reagujmy od razu. Nawet najmniejsza rzecz – nie ma na co czekać. Oczywiście, może to być nic co powinno niepokoić rodzica, jednak może to także okazać się pierwszym objawem problemów, które zdołamy albo zniwelować albo kompletnie zażegnać dzięki szybkiej reakcji. Kiedy warto wypróbować integracja sensoryczna białołęka? Jeśli dziecko jest nadruchliwe oraz ma duże problemy z koncentracją, brzydko pisze i rysuje. Niepokoić powinno to, że dziecko chodzi na palcach, słabo biega i nie jeździ na rowerze, stresuje się w grupie i woli przebywać w samotności. Jeśli dziecku przeszkadzają metki, szwy ubrań bądź nie lubi głaskania, jeśli nie czuje bólu a sam dotyka zbyt mocno bądź ma tendencję do uderzania innych. Jeśli nie lubi suszyć włosów, obcinać paznokci lub bardzo źle reaguje na głośniejsze dźwięki – to wszystko pierwsze objawy, które warto skonsultować ze specjalistami, aby zażegnać zaburzenia integracji sensorycznej.

Integracja Sensoryczna to szansa dla dziecka

Trzeba jasno powiedzieć, że terapia sensoryczna w znacznej większości przeznaczona i przygotowywana jest dla dzieci, które cechuje prawidłowy rozwój intelektualny i są w wieku przedszkolnym bądź też wczesno-szkolnym, a codziennie napotykają trudności w swoim otoczeniu. Nie można zapominać jednak o tym, że specjalnie terapeuci są szkoleni do tego, aby odpowiednio pracować i dbać o dzieci autystyczne, z mózgowym porażeniem dziecięcym, niedowidzących oraz niepełnosprawnych intelektualnie. Oczywiście w takich wypadkach najlepiej najpierw skonsultować się z daną placówką, aby upewnić się czy posiadają oni nie tylko odpowiednią wiedzę do pracy z takimi dziećmi lecz także odpowiednie zaplecze sprzętowe, aby terapia była jak najbardziej skuteczna i aby była jak najmniej inwazyjnym przeżyciem dla dziecka. Zwykle na pierwszym spotkaniu dokonuje się diagnozy integracji sensorycznej, które kontynuuje się na drugim a czasami nawet na trzecim spotkaniu, które łączy się z spotkaniem z rodzicami dziecka i omówieniem diagnozy i obserwacji dziecka. Spotkania zwykle trwają około godziny. Po trzech spotkaniach rodzice podejmują decyzję, czy chcą kontynuować i jeśli tak to rozpoczyna się terapię właściwą.